Dorachien over zichzelf
Ik ben Dorachien, 22 jaar.
Werkzaam in de zorg wat me heel goed bevalt en sinds augustus 2008 getrouwd met de liefste man die er maar is!
Heb heel mijn leven al wat overgewicht en ik wil het er nu afhebben!!!
Vind het moeilijk maar hoop dat het met hulp van iedereen die dit leest,
mijn buddy's en natuurlijk door mn eigen doorzettingsvermogen, dit jaar toch eindelijk zal lukken.
Heb echt steun en bemoediging nodig want alleen vind ik het vreselijk moeilijk...
Groetjes, Dorachien
Laatste dagboekbericht
Hallo allemaal,
Ik was er ook weer eens...
Lang geleden. De maagballon is er al een hele poos uit, en ik heb al die tijd nog getwijfeld, wel een maagbandje doen, of toch maar niet? Weer de voor en nadelen voor mezelf op een rijtje gezet. Sta ik nu wel achter zo'n bandje, of niet?
Na veel wikken en wegen wist ik het nog niet. Inmiddels groepsgesprekken bij de psycholoog gehad, en nu ben ik eruit. Ik doe het niet.
Ben wel door de tijd heen wat kilo's aangekomen, maar heb me nu eindelijk voorgenomen mn best te doen af te vallen door normaal te eten.
Heb de stoute schoenen, lees sportschoenen, na een jaar uit de kast gehaald, en na diep te hebben geademd de sportschool gebeld.
Het moest er toch een keer van komen...
Ook de dietiste ingeschakeld. O wat wilde ik toch graag zelf afvallen, en wat heb ik tegen beter weten in gedacht dat ik dat ook kon.
Nu ben ik pas op een punt dat ik toegeef dat ik het echt niet zelf kan.
Inmiddels paar keer naar de sportschool geweest en 2 x bij de dietiste.
Ik was er ook weer eens...
Lang geleden. De maagballon is er al een hele poos uit, en ik heb al die tijd nog getwijfeld, wel een maagbandje doen, of toch maar niet? Weer de voor en nadelen voor mezelf op een rijtje gezet. Sta ik nu wel achter zo'n bandje, of niet?
Na veel wikken en wegen wist ik het nog niet. Inmiddels groepsgesprekken bij de psycholoog gehad, en nu ben ik eruit. Ik doe het niet.
Ben wel door de tijd heen wat kilo's aangekomen, maar heb me nu eindelijk voorgenomen mn best te doen af te vallen door normaal te eten.
Heb de stoute schoenen, lees sportschoenen, na een jaar uit de kast gehaald, en na diep te hebben geademd de sportschool gebeld.
Het moest er toch een keer van komen...
Ook de dietiste ingeschakeld. O wat wilde ik toch graag zelf afvallen, en wat heb ik tegen beter weten in gedacht dat ik dat ook kon.
Nu ben ik pas op een punt dat ik toegeef dat ik het echt niet zelf kan.
Inmiddels paar keer naar de sportschool geweest en 2 x bij de dietiste. Wat een aardig mens, en wat is ze positief. Het is fijn dat er iemand is die geloofd dat het gaat lukken, dat geeft extra stimulans.
Ik eet nu gewoon 2 sneetjes brood, een tussendoortje, weer 2 sneetjes brood, weer een tussendoortje en 's avonds gewoon wat warm eten.
Ik leer nu bewuster keuze's maken, en vind het nu zonde als ik iets eet met veel kalorieen, want daar had ik beter iets anders voor kunnen eten, wat voedzamer was.
In september mag ik voor het werk een opleiding gaan doen, en ik hoop dat ik dan van de 140 naar 125 kilo gegaan ben. Dat is een goed begin om door te gaan richting de 100 kilo. Ik besef dat het nog weleens mis zal gaan, maar ik hoop dat ik dan toch positief naar mezelf blijf kijken, en de volgende dag vol goede moed opnieuw kan beginnen.
Groetjes, Dorachien
Goed om te zien dat je op een omslagpunt bent gekomen, en dat je met behulp van andere probeert een nieuwe weg in te gaan. Het gaat je zeker lukken!!
